Ze zeggen dat wijsheid met de jaren komt. Tijd dus om die rijkdom te vieren. Met Zilver, het eerste themafestival van seizoen Wijzertijd, zetten we de levenskracht van later in de verf. Een periode waarin rust en levenslust hand in hand gaan, gevoed door een schat aan ervaring. Een ode aan alles wat groeit, rijpt en blijft verwonderen.
Rosas danst Rosas betekende in 1983 de internationale doorbraak van Anne Teresa De Keersmaeker en groeide sindsdien uit tot een klassieker in de postmoderne dans. Voor deze XL-versie staan twintig dansers uit vijf generaties samen op scène. Het werk vertrekt vanuit herhaling, ritme en uithouding en toont hoe kleine bewegingen een grote impact kunnen hebben.
Vijf generaties dansers tonen hoe bakken ervaring en jong talent elkaar versterken, en hoe die opgebouwde kennis van lichaam tot lichaam wordt doorgegeven.
Een unieke bezetting van een iconisch stuk. Zelden staan zoveel generaties samen op scène, en net dat maakt deze voorstelling extra bijzonder. Bovendien is de versie voor multicast na eerder in Brussel voorlopig enkel in Brugge en Parijs te zien. De ideale kans dus om dit vroege werk te (her)ontdekken.
De kracht en de schoonheid van dansers op leeftijd word voluit gevierd
Sigrid Janssens, coördinator Dans in Brugge
Sigrid Janssens, coördinator Dans in Brugge
Ryoji Ikeda en Marina Rosenfeld transformeren de Sint- Salvatorskathedraal tot een spectaculair klankenlaboratorium. Ikeda exploreert een palet dat varieert van dramatische koperexplosies tot subtiele orgelgeluiden, terwijl Rosenfeld speelt met resonantie, nagalm en stilte.
De overgang van geluid naar stilte krijgt hier extra betekenis. Rosenfeld verbindt die beweging met het verstillen van een mensenleven. Beide werken resoneren als een ontmoeting tussen artistiek meesterschap en levenservaring.
Het is een concert dat je fysiek voelt. De kathedraal wordt een instrument op zich en tilt de klankervaring naar een ander niveau.
Na het verlies van zijn zoon ging schrijver, film- en theatermaker Roek Lips op zoek naar richting en zingeving met een camera en een notitieboekje in de hand. Hij sprak met mensen van wie hij vermoedde dat ze iets te zeggen hebben. Een levensbedreigende ziekte zette alles opnieuw stil, maar nadien hervatte hij die ontmoetingen met meer diepgang en aandacht voor stilte. Samen met seizoensdenker Paul Verhaeghe reflecteert hij, aan de hand van videofragmenten, over wat echt belangrijk is in een mensenleven.
Levenskracht staat centraal in dit gesprek. Verhaeghe en Lips gaan dieper in op wat ‘wijsheid’ nu precies is.
‘Wijsheid is iets wat kan ontstaan in een dialoog, vandaar dat ik met een aantal mensen op de bühne erover in gesprek ga. Mijn vriend Roek Lips heeft heel wat meegemaakt en dus ook, met scha en schande, veel wijsheid opgedaan. Het zal sowieso een boeiend gesprek worden.’ Paul Verhaeghe, seizoensdenker
Artistiek meesterschap en levenservaring komen samen
Jan De Moor, coördinator (nieuwe) klassieke muziek
Jan De Moor, coördinator (nieuwe) klassieke muziek
Met Der Rosenkavalier dompelt het Gürzenich-Orchester Köln je onder in een wereld van weemoed, humor en rijke klankkleuren. In deze geliefde opera van Richard Strauss kijkt de Marschallin terug op haar leven en maakt ze, met milde berusting, plaats voor een nieuwe generatie. Tegen de achtergrond van sierlijke Weense walsen en een fluwelen orkestklank ontvouwt zich een ontroerend en tegelijk lichtvoetig verhaal over tijd, liefde en aanvaarding.
De Marschallin belichaamt wijsheid en acceptatie. Ze laat haar geliefde los en kijkt met zachtheid en inzicht naar de tijd die voorbijgaat.
Strauss’ bekendste opera was bij de première meteen een schot in de roos en blijft tot vandaag een publiekslieveling. Met een hoofdrol die zelden zo menselijk en herkenbaar aanvoelt, en weelderige muziek die perfect het verhaal over loslaten en ouder worden draagt, is dit pure klasse.

Harvest zet ervaren stemmen in de kijker. Componisten als Annelies Van Parys en Yating Wang schrijven nieuw werk met diepgang voor rijpere zangers zoals Claron McFadden. Het resultaat is een aantal monodrama’s met sterke personages, gedragen door stemmen met karakter en charisma. Filmbeelden en interviews zorgen voor extra context.
Hier hoor je wat jarenlange ervaring met een stem doet. Gerenommeerde zangers geven nieuw werk extra diepte en laten horen hoe klank blijft groeien. Die rijpheid hoor je in elke nuance.
Levenservaring kan enorme kwaliteit meebrengen, ook voor de stem, en dat laat Harvest zien en horen. Bovendien krijgen enkele graag geziene Concertgebouwgasten zoals zangeres Claron McFadden en componiste Annelies Van Parys het podium.
copresentatie: CC Brugge
In the afterglow is een ode aan de moeder en het ballet. De 31-jarige Emiel Vandenberghe deelt de scène met de 82-jarige balletlegende Birgit Keil. Het wordt een teder duet tussen generaties, mentor en leerling, moederfiguur en kind. Wat betekent het om het podium te delen met het lichaam dat het jouwe gevormd heeft, als mens én als danser?
Afterglow verwijst naar de nagloed na een hoogtepunt, wat blijft hangen in lichaam en geheugen. Beide dansers zijn voorbij de climax van hun balletcarrière, maar toch gloeit het streven naar technische precisie nog na in hun lichamen. Hun bewegingen zoeken niet langer naar klassieke perfectie, maar naar verbinding en zorg, waarbij ze elkaar dragen, ondersteunen en laten rusten.
Een 82-jarige balletlegende op scène zie je niet elke dag. In the afterglow is bovendien de eerste eigen creatie van Emiel Vandenberghe, een van de meest avontuurlijke danstalenten van ons land.