Vier vragen aan drie Makers

1. Hoe maak je het?
Ik hou van de zomer, de lange dagen en de warmte. Misschien omdat ik midden in de winter ben geboren. De zomer is voor mij een moment waarop ik weer tijd heb om te lezen, na te denken en me te verdiepen in ideeën en projecten. Mijn rol als Maker geeft vorm aan en doet reflecteren over mijn praktijk als kunstenaar. Wat mij interesseert, wat mij drijft, wat het eigenlijk betekent om iets te maken … dat alles binnen een wereld die soms totaal op zijn kop lijkt te staan. Ik ben enorm dankbaar en kijk vol enthousiasme uit naar de projecten die ik de komende twee seizoenen in Brugge zal presenteren.

2. Wat maak je (nu)?
Ik bevind me momenteel in een zeer vruchtbare periode: albums, premières, optredens … De projecten bij Concertgebouw Brugge liggen me bijzonder na aan het hart. Het project tijdens Beat it! met percussionist, improvisator en componist Seijiro Murayama is niet het gekke improvisatieconcert dat je zou verwachten. Het gaat om aandacht voor de ruimte en de plek, de energie van het publiek, en de kwaliteit en beleving van stilte op verschillende niveaus. Daarnaast ga ik een nieuwe compositie inspelen van Laure M. Hiendl voor twee altviolen (!), in opdracht van het Concertgebouw, waarbij ik word vergezeld door de fantastische Megumi Kasakawa. In seizoen 2027/28 verdiep ik me samen met componist en geluidskunstenaar Charlie Usher in het fascinerende universum van kunstenares Hanne Darboven, die beeldende kunst, wiskunde en muziek in elkaar laat overlopen.

3. Waarom maak je het?
Ik heb hierover echt al hard nagedacht … vooral als Maker. Wat mij het meest aantrekt in muziek maken, is dat geluid ruimtes kan creëren. Met mijn projecten wil ik ruimtes openen waarin we kunnen verblijven, naar elkaar kunnen luisteren en samen tijd kunnen doorbrengen. Daarnaast is er nog een ander aspect dat mij interesseert en dat ik in deze projecten verken: tekst en het voorlezen ervan. Ik kan niet ontsnappen aan mijn achtergrond als vertolker – en dat zou ik ook niet willen. Het is niet de meest voor de hand liggende vorm van tekst, dat is waar, maar partituren zijn altijd aanwezig: of het nu gaat om de tijdseenheden van Murayama, de opdrachtpartituur van Laure M. Hiendl of de reeks datums en getallen van Hanne Darboven.

4. Met wie maak je het?
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik al deze projecten mag creëren met artiesten die ik diep respecteer en bewonder. Ik geloof heilig in echte samenwerking als de meest vruchtbare en verrijkende ervaring. Iedereen brengt zijn eigen expertise, reflectie, persoonlijkheid, trajecten mee. Zowel tijdens het creatieproces als daar voorbij.

1. Hoe maak je het?
Ik bevind me in een intense fase – sommige aspecten van mijn werkelijkheid worden steeds helderder en logischer, terwijl er om me heen steeds weer nieuwe, onduidelijke ruimtes opengaan. Die onzekerheid brengt een eigen soort opwinding met zich mee: het potentieel van zowel nieuwe startpunten als prachtige eindes.

2. Wat maak je (nu)?
Mijn eerste optreden als Dans in Brugge-Maker is tijdens het festival AMOK van KAAP en heet The Breathing Choir Venture Club. Ik word wakker en val in slaap met mentale projecties van bijzondere ademhalingen, stemmen en lichamen. Daarnaast lanceerde ik mijn open oproep tijdens de seizoensvoorstelling van het Concertgebouw voor PURE. Ik ben op zoek naar mature vrijwilligers die het publiek teder willen begeleiden op een zintuiglijk parcours. In ruil voor hun inzet doe ik bij wie wil een kleine artistieke ingreep thuis. Je kan mij bereiken via participatie@concertgebouw.be!

3. Waarom maak je het?
Creativiteit is onlosmakelijk verbonden met wie ik ben. Elk werk begint als een innerlijke dialoog: veel vragen, weinig antwoorden. Sommige antwoorden worden weer vragen, ditmaal gericht aan het publiek. Die innerlijke dialoog omzetten in een gedeelde dialoog is de enige echte magie in het leven waarvan ik het bestaan aanvaard. Het overbrengen van ideeën en emoties via abstracte tekens, beelden en geluid houdt me bij zinnen.

4. Met wie maak je het?
Voorlopig werk ik nog alleen. Volgende maand ga ik er samen met mijn vaste collega’s aan werken, en in september met een aantal vrijwilligers, allemaal afkomstig uit Brugge en bereid om zich onder te dompelen in het innerlijke theater van ideeen, schoonheid en zelfontdekking. In samenwerking met KAAP

1. Hoe maak je het?
Druk!

2. Wat maak je (nu)?
Momenteel werk ik aan drie projecten tegelijk. Ik leid de muziek voor een toneelproductie met drie cantates van Jacquet de la Guerre. Met een componist heb ik in mijn Berlijnse studio een nieuw stuk van 30 minuten voor microtonale viola da gamba opgenomen. Daarnaast schrijf ik nieuwe muziek en repeteer ik Engelse 17e-eeuwse stukken voor een nieuw dansproject. Daarna werk ik weer aan iets anders, en tegen dat ik in Brugge aankom, zullen er compleet nieuwe projecten leven die nu slechts in de droomfase zitten.

3. Waarom maak je het?
Kort antwoord: omdat ik er iets nieuws van kan leren. Elk van deze projecten spreekt een ander deel van mijn muzikale brein aan en daagt mijn instrumentale techniek op een andere manier uit, waardoor er nieuwe opgaven en vragen ontstaan. Interpretatie is een creatieve daad, en de eisen die elk muziekstuk in elke uitvoeringscontext stelt, lopen sterk uiteen. Door me echt kritisch te verdiepen in de specifieke interpretatieve parameters van zeer individuele projecten, kan ik een betere muzikant, uitvoerder en denker worden.

4. Met wie maak je het?
De cantates van Jacquet de la Guerre zijn in samenwerking met het Dunedin Consort, Mahogany Opera en Carolyn Sampson. Het nieuwe microtonale stuk voor viola da gamba is van de hand van de Britse componist Benjamin Tassie, en het nieuwe hedendaagse dansproject, Joyful Failure, is in samenwerking met het Berlijnse dansgezelschap laborgras, waarmee ik al enkele jaren samenwerk.