Ga naar de hoofdcontent
Logo Concertgebouw Brugge
Logo Concertgebouw Brugge

Getipt voor jou

  • flesh chariots, chariots of flesh / Cullberg Ballet & Faye Driscoll

    De Amerikaanse choreografe Faye Driscoll staat bekend om haar avontuurlijk en uitdagend werk dat zowel publiek als performers tot het uiterste drijft. Het Zweedse Cullberg Ballet nodigde haar uit om met het voltallige gezelschap aan de slag te gaan. Zestien lichamen botsen op en uit elkaar, vibreren tot scènes, en lossen op in de massa. Samen vormen ze een menselijke fata morgana: ze vloeien in elkaar over als een nat schilderij dat in realtime ontstaat.

  • Late to the Party / Trajal Harrell

    Choreograaf Trajal Harrell laat zich inspireren door muzieklegende en burgerrechtenactiviste Nina Simone. De aanleiding is een persoonlijke ontmoeting waarvan de resonantie zich pas jaren later ontvouwt: de ontdekking van Simone als stem, als lichaam, als attitude. De choreografie beweegt zich op het spanningsveld tussen stem en muziek, klassieke vorm en radicale expressie. Een stuk over luisteren, ontdekken wat je jarenlang over het hoofd zag en de onherroepelijke betovering van een iconisch figuur.

  • NON + ULTRAS / Moritz Ostruschnjak

    Op het podium: videobeelden van voetbalwedstrijden en FIFA-vergaderingen, stadiongezangen, acht dansers in spijkerbroek en honderden fansjaals. Voetbal boven! Of zo lijkt het toch. Moritz Ostruschnjak gebruikt in NON + ULTRAS de logica van sociale media om de verbanden tussen fancultuur en vormen van politiek protest onder de loep te nemen. Een energieke trip die afwisselt tussen isolatie en groepsdynamiek, tussen stilte en overdaad.

  • Concerto Danzante / Ballet de Lorraine & Les Arts Florissants

    Concerto Danzante is een choreografische reis door de geschiedenis van het concerto. Waacking (urban dance ontstaan in de gekleurde lgbtq-gemeenschap van LA in de jaren ’70) icoon Josépha Madoki en choreografe Maud Le Pladec creëren een dubbelprogramma voor de 26 dansers van Ballet de Lorraine. Le Pladec zet de spanning, dialoog en virtuositeit van Bachs concerten om in een abstracte poëtische danstaal. Madoki kiest met haar uitgesproken expressieve schriftuur voor een gedurfde en moderne interpretatie van Vivaldi’s concerten.

  • Dance / Lyon Opera Ballet / Lucinda Childs

    Dance, gecreëerd in 1979, is een ode aan de poëzie van het minimalisme. De voorstelling brengt je terug naar de kern van dans. Samen met componist Philip Glass – die dit jaar zijn 90e verjaardag viert! – creëerde Lucinda Childs een glissando van vederlichte, gracieuze bewegingen die verschuiven door middel van minuscule variaties. De excellente uitvoering door zeventien dansers van Lyon Opera Ballet en de combinatie met de film van de iconische kunstenaar Sol LeWitt maken Dance tot een duizelingwekkende totaalervaring.

  • GLA55 - 10 Movements to the Music of Philip Glass / Rosas, Ictus & BL!NDMAN

    Anne Teresa De Keersmaeker laat zich voor GLA55 leiden door de vroegste en meest radicale werken van de Amerikaanse componist Philip Glass, die in 2027 90 wordt. Ze grijpt terug naar een principe dat haar hele carrière doorkruist: minimaal abstract materiaal maximaal uitputten. Noties van trance, repetitief-obsessief ronddraaien en ‘spinning’ staan centraal in dit stuk in tien bewegingen. Ictus en BL!NDMAN voeren de muziek live uit en delen de scène met zes Rosas-dansers.