Choreograaf Trajal Harrell laat zich inspireren door muzieklegende en burgerrechtenactiviste Nina Simone. De aanleiding is een persoonlijke ontmoeting waarvan de resonantie zich pas jaren later ontvouwt: de ontdekking van Simone als stem, als lichaam, als attitude. De choreografie beweegt zich op het spanningsveld tussen stem en muziek, klassieke vorm en radicale expressie. Een stuk over luisteren, ontdekken wat je jarenlang over het hoofd zag en de onherroepelijke betovering van een iconisch figuur.