Rameau zou zijn ‘tragédie lyrique’ Les Boréades nooit horen, de geënsceneerde opera ging pas in 1982 in première. Koningin Alphise is verliefd op Abaris, een vreemdeling, terwijl de traditie eist dat ze een afstammeling van Boreas huwt. Als een ware deus ex machina komt Apollo een handje toesteken: het huwelijk wordt gefikst, het happy end is verzekerd. Rameau toont zich op zijn best in pakkende aria’s en aanstekelijke dansen – nooit was een tragedie zo swingend.

Heinrich Schütz liet zich zijn hele leven lang inspireren door het Hooglied, het meest dichterlijke en zinnelijke Bijbelboek. Op deze magistrale erotische poëzie liet hij al zijn kunnen los in de nieuwe muzikale taal die hij had ontwikkeld sinds zijn leertijd bij Gabrieli in Venetië. Hierin gaan timbres en ruimte-effecten samen met solowerk en meerkorigheid. Sindsdien weerklonk de Bijbelse liefde met Italiaanse eleganza.

Lisa Streichs Sternenstill baadt in een sfeer van introspectie, af en toe verbroken door barse akkoorden. Dezelfde combinatie van meditatie en hevige beweging, intimiteit en tomeloze energie vinden we in Beethovens voorlaatste strijkkwartet – een muzikaal testament dat je niet onbewogen zal laten. Geïnspireerd door Beethoven en Boulez, speelt Enno Poppe in zijn Buch met de perceptie van tijd en klank, waarbij subtiele variaties en gelaagde patronen een hypnotiserend effect oproepen.