De drie seizoensfestivals geven het thema Wijzertijd extra reliëf. Zilver opent met een ode aan ervaring en levenskracht. Anne Teresa De Keersmaeker herneemt met vijf generaties dansers haar iconische Rosas danst Rosas. Ook in Strauss’ Der Rosenkavalier ligt de nadruk op wijsheid en inzicht. Rimpelingen richt de blik op de minder vanzelfsprekende kanten van verouderen. Het festival onderzoekt hoe kunst ruimte kan bieden bij het omgaan met kwetsbaarheid, verlies en verandering. Tenor Marco Beasley vertelt hoe de tijd zijn stem en werk beïnvloedt, mensen met dementie staan zelf op scène, en Louis Andriessens aangrijpende May klinkt als een krachtig muzikaal testament. Wat blijft sluit af met een terugblik. Muziek, dans en gesprekken onderzoeken hoe herinneringen een leven vormen en hoe terugkijken ook helderheid kan brengen. Rachmaninov en Medtner krijgen er gezelschap van de tijdloze melancholie van John Dowland.
Ook een aantal vaste festivalwaarden doorstaan moeiteloos de tand des tijds. Beat it! keert terug en zet opnieuw slagwerk centraal en Deep Listening Night nodigt uit tot aandachtig luisteren met dit keer lucht(stromen) als leidraad. December Dance (i.s.m. Cultuurcentrum Brugge en KAAP) bevestigt zijn status als walhalla voor hedendaagse dans en de Bach Academie Brugge toont hoe Bachs muziek naar de eeuwigheid reikt. Het Budapest Festival sluit het cultuurseizoen af met Iván Fischer.
Niels Van Aken & Nel Maertens
