menu
menu

De plek van Thomas Bauer

De plek van Thomas Bauer

Elk magazine vragen we een artiest welke plek hem inspireert. Bariton Thomas Bauer is deze keer aan het woord. Hij staat dit voorjaar, naar eigen zeggen ‘met het grootste plezier’, twee keer op het podium van het Concertgebouw.

‘Een inspirerende plek heeft voor mij automatisch met muziek te maken. Maar muziek is maar één element natuurlijk. Alle elementen moeten juist zijn en daarom heb ik eigenlijk mijn eigen inspirerende plek gebouwd. Ik ben opgegroeid in het Beierse Woud, een vrij onbekende regio in Duitsland. Vroeger was dit een van de armste streken van het land met veel werkloosheid, vaak geen stromend water … Maar ondertussen is de regio echt wel aan het bloeien, alles leeft. Ik ben er dan ook heel hard van overtuigd dat cultuur en kunst mee moeten in deze ontwikkeling van de streek. Dat is de reden dat ik een aantal jaar geleden in Blaibach een 16e-eeuwse boerderij heb gekocht en die samen met architect Peter Haimerl heb gerenoveerd tot concertzaal.

Het was een bouwproces zonder compromissen, de zaal moest perfect zijn. Ik had het Concertgebouw Brugge altijd als model in mijn hoofd omdat ik hou van die moderne esthetiek in combinatie met de heerlijke akoestiek. Ook de controverse die er in Brugge heerste tijdens de ontwikkeling van het Concertgebouw heb ik in het Beierse Woud gevoeld. Het gebouw is opgebouwd zoals een schoendoos die wat lijkt schuingevallen door de helling van de berg. Sommige mensen vergelijken het met een ingeslagen meteoriet midden in de dorpskern. Binnenin werken we met plooien van glasbeton die het gebouw zowel visueel als akoestisch interessant maken. Een groot componist vertelde me onlangs dat je niet anders kunt dan lachen als je de ruimte binnenkomt. Aan de buitenkant weet je niet wat te verwachten, maar als je binnenkomt word je overweldigd door de architectuur en de klank.

Thomas Bauer

'Het was een bouwproces zonder compromissen, de zaal moest perfect zijn.’

'Het was een bouwproces zonder compromissen, de zaal moest perfect zijn.’

Het Beierse Woud is ook niet zo dicht bevolkt en heeft bijgevolg weinig lichtvervuiling. Daar zijn de nachten gewoon prachtig. Die heldere sterren, waar menig dichter de mond van
vol heeft, die kun je daar echt nog zien. Als je dan net een concert
hebt gehoord en buitenkomt onder zo’n sterrenhemel, dan waan je
je in een ander tijdperk. Van een inspirerende plek gesproken.’ 

 

 

 

uit het Concertgebouwmagazine mrt - jun 2019

Pagina inhoud
Deel dit nieuwsbericht

Schrijf je in op onze nieuwsbrief