Ga naar de hoofdcontent
Nimble Bart Grietens

Nimble Alexander Vantournhout / not standing

Biografie

 

Alexander Vantournhout (BE) studeert in Brussel aan het ESAC (École Supérieure des Arts du Cirque). Daar bekwaamt hij zich in rad, jongleren en acrobatie. Nadien trekt hij naar de door Anne Teresa De Keersmaeker opgerichte dansschool P.A.R.T.S. (Performing Arts Research and Training Studios) in Brussel. Die beide opleidingen vormen de basis van zijn unieke taal, die heel zen en met acrobatisch vernuft balanceert tussen circus en dans. Vantournhouts choreografische woordenschat wordt daarbij gekleurd door uiteenlopende invloeden. Denk aan: danstechnieken, gevechtskunst, circus, yoga, anatomie en de dierenwereld. 
Dat hij elke voorstelling opnieuw verrassend uit de hoek komt, heeft ook te maken met zijn mindset. Dat is de mindset van een wetenschapper. Voor Vantournhout is elke voorstelling een doorgedreven onderzoek dat vertrekt vanuit een ‘onderzoeksvraag’ zoals ‘hoe kan ik als een kat over een scène bewegen?’ (Contre-jour, 2021), ‘hoe verbeeld je mankracht en de evoluerende visie op mankracht?’ (VanThorhout, 2022) of ‘hoe ben je de zwaartekracht te slim af?’ (Foreshadow, 2023). In elke voorstelling tracht hij daarenboven ‘het creatief en kinetisch potentieel van het lichaam’ uit te dagen en onderzoekt hij ‘de relatie tussen de kunstenaar en een object’.

De solo Aneckxander zet hem in 2015 stevig op de kaart als vernieuwende dans- en circuskunstenaar. Met niet meer dan een klein, wit pianootje, een paar stevige, zwarte bokshandschoenen en een paar zeer stoere zwarte boots gooit hij zichzelf in een acrobatisch zelfportret. Muziek van Arvo Pärt begeleidt dit fascinerend schouwspel. Aneckxander wint de CircusNext Prijs, de Jong Theater Prijs en de Publieksprijs op Theater Aan Zee 2015.

Vanaf dan is zijn carrière gelanceerd en verrast hij gemiddeld om de twee jaar met een nieuwe creatie. Zo maakt hij in 2019, met vier acrobaat-dansers, de verbluffende locatievoorstelling SCREWS. Het publiek wordt er getrakteerd op een trip langs verschillende korte maar ijzersterke ‘acts’ waar onder meer ijsschoenen en een bowlingbal een hoofdrol krijgen. Nadien volgen onder meer het duet Through the Grapevine (2020), de onwaarschijnlijk straffe solo VanThorhout (2022) en het o zo prachtige en prikkelende Frames (2025). Frames speelde zich op drie verschillende, secuur vormgegeven plekken af: een tent met open dak, een metalen frame en een kleine pijler. Op dat gedol met ruimtes bouwt hij verder in Nimble.

Alexander Vantournhout creëerde ook twee dansfilms, het poëtische Screws & Stones (2019) en het innemende Snakearms (2021).

Cast & credits

 
Alexander Vantournhout:
choreografie
Chia-Hung Chung, Lewis Cooke, Júlia Godino Llorens, Dimitri Landoz, Giulia Tornarolli, Emmi Väisänen, Hendrik Van Maele, Esse Vanderbruggen & Alexander Vantournhout: creatie en uitvoering
Emmi Väisänen & Esse Vanderbruggen: artistieke assistentie
Rudi Laermans: dramaturgie
Katherina Lindekens: muzikale dramaturgie
Miguel do Vale: repetitor
Heleen Van Haegenborgh: compositie

Patty Eggerickx: kostuumontwerp
Isabelle Airaud, Kai Sin Chau & Coline Paquet: assistentie kostuums
Gideon Van Canneyt: ritmecoach
Willy Cauwelier & Pete Farmer: props 
Luc Schaltin: lichtontwerp
Alex Fostier: geluidsontwerp
Brecht Beuselinck: geluid
Bram Vandeghinste: technische coördinatie
Bert Van Dijck: techniek

Esther Maas: company manager
Janne Coonen: productiemanager
Janne Coonen & Loïs Martens: tourmanager
Kiki Verschueren: communicatiemanager
Frans Brood Productions: tourplanning
Bart Grietens: foto’s 

Dank aan Samuele Baschieri, Carry De Clerq, Lea Diercksen, Axel Guérin, Dylan Brahim Labiod, Alexa Moya Panksep, Jules Renaud, Tos Schoonjans

Productie: Not Standing vzw
Coproductie: kunstencentrum VIERNULVIER (Gent, BE), December Dance (Concertgebouw Brugge en Cultuurcentrum Brugge), Maison des Arts de Créteil (Créteil, FR), Charleroi danse - centre chorégraphique de Wallonie (Brussel, BE), Les Salins - Scène nationale de Martigues (Martigues, FR), Les Halles de Schaerbeek (Brussel, BE), STUK – Huis voor Dans (Leuven, BE), LOD Muziektheater (Gent, BE), Théâtre de Caen (Caen, FR)
Residenties: Wood Cube (Roeselare, BE), Peeping Tom (Brussel, BE), Studio Thor (Brussel, BE), le CENTQUATRE (Paris, FR), kunstencentrum VIERNULVIER (Gent, BE), STUK – Huis voor Dans (Leuven, BE), Charleroi danse - centre chorégraphique de Wallonie (Brussel, BE)

Met steun van Dance Reflections by Van Cleef & Arpels.
Met steun van de Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid, via Flanders Tax Shelter.

Not Standing/Alexander Vantournhout is artiest-in-residentie in Kunstencentrum VIERNULVIER in Gent en artiste associé van le CENTQUATRE in Parijs en Maison des Arts de Créteil. Not Standing wordt gesteund door de Vlaamse overheid en Fondation BNP Paribas voor de ontwikkeling van zijn projecten.

powered by 

 


- Alexander Vantournhout mag deze editie van December Dance openen. De editie van vorig jaar sloot hij dan weer af met zijn familievoorstelling Souvenirshop.
- Danseres Emmi Väisänen kan je bekend voorkomen: met ECCE stond ze al tijdens zeven producties op het podium van het Concertgebouw.


Concertgebouw Brugge blaast 25 kaarsjes uit. Vier 25 uur lang met ons mee op 20 & 21 februari 2027.

 

Toelichting

 

Elke bokser danst door de ring, zoals elke mens door het leven danst

  • Deze nieuwste creatie van Alexander Vantournhout is het orgelpunt van alle voorstellingen aka alle onderzoeken naar de relatie tussen lijven, objecten en de ruimte die hij de vooorbije tien jaar uitvoerde.
  • In Nimble gaat hij naar de essentie: dansen op het ritme van het eigen hart en lijf, en dat van de andere performers.
  • Met niets meer dan een speelvloer en kleurrijke laserstralen creëert hij een intrigerende ruimte waarin een wonderlijk portret van de veerkrachtige mens zal ontstaan.

‘Is deze foto gemaakt met artificiële intelligentie?’, is anno 2026 een haast logische vraag om te stellen wanneer je naar het repetitiebeeld van Nimble bovenaan deze pagina kijkt. ‘Nimble’ betekent ‘snel en licht in beweging’, behendig. Dat is wel het minste wat je kan zeggen van de performers op dit beeld. Dit pure repetitiebeeld, overigens. Niet artificiële intelligentie werd hier ingeschakeld maar de jaren aan ervaring die Alexander Vantournhout intussen opbouwde als choreograaf, performer en vernieuwend circuskunstenaar.

De uiterst analytische benadering en opbouw van een choreografie die Anne Teresa de Keersmaeker doorgeeft aan de studenten van P.A.R.T.S. plus de bokshandschoenen uit Aneckxander plus het onderzoek naar het tarten van de zwaartekracht uit Foreshadow plus zijn reis naar Japan maar evengoed zijn onderzoek in SCREWS en Frames naar hoe een ruimte ene performance kleurt … Al die ervaringen vloeien gracieus samen in Nimble.

Blijven wandelen

In 2023 trok Alexander Vantournhout naar Japan. Dat land maakte op vele manieren een grote indruk op hem. Een van die zaken is ‘Shudan Kodo’. Dat is een sport in Japan waarbij de deelnemers in groep synchroon en vrij snel wandelen. Zo malen ze bepaalde formaties en doorkruisen ze andere wandelende groepen … De basis van zo synchroon te kunnen bewegen, is de analyse van de wandelbeweging. En vervolgens véél geconcetreerd oefenen.

Focus (en licht) op de lijven

Dat is precies – weliswaar extreem bondig geformuleerd – wat de basis vormt van Vantournhouts taal: de analyse van een beweging (en dan zeer veel oefenen). Maar in de plaats van die beweging zomaar te reproduceren, deconstrueert Vantournhout de beweging. En hij laat er ook een ander ritme op los. Die methodiek past hij in Nimble voor het eerst toe op een grote groep dansers. Hij deelt de scène met acht dansers. Die scène zal heel kaal ogen. Ze wordt het canvas van kleurige laserstralen die de dynamiek van de bewegingen zullen aansturen én de structuur van die bewegingen zullen zichtbaar maken.
Voor het eerst gebruikt Vantournhout geen fysieke objecten maar louter licht. Hij doet voor het eerst met de ruimte wat hij met de bewegingen doet: deze als het ware opnieuw vormgeven, opnieuw boetseren. Met licht.

'Vantournhout doet voor het eerst met de ruimte wat hij met de bewegingen doet: deze als het ware opnieuw vormgeven, opnieuw boetseren. Met licht.'


Dansen als een bokser

De choreografie die zich in die ruimte zal ontvouwen, wortelt in de manier waarop boksers dansen in de ring maar zich evengoed buiten die ring door dans lieten inspireren. Mohammad Ali, bijvoorbeeld, was een uitstekend tapdanser.
Vantournhout stuitert, samen met de acht performers, door de ruimte en ze doen dat in een ontzettend ingenieus geconstrueerde choreografie. Die is opgebouwd uit ‘fragmenten’ van wandelbewegingen én boksbewegingen. Het intrigerende resultaat toont een bende mensen die dapper en o zo virtuoos blijft verder dansen. Over, langs, tussen flitsende lasterstralen.
En het ritme waarin ze dat doen? Ook dat is een compositie van een gedeconstrueerd, puur ritme: het ritme waarin elk lijf op de scène ademt, zucht, stampt. Die geluiden worden live tot een soundscape gemixt.
Het resultaat? Een wonderlijk eerbetoon aan het blijven dansen, trappelen, stuiteren, draven door het leven. Mét – en dankzij – de hulp van wie rondom ons danst, trappelt, stuitert, draaft.

Els Van Steenberghe

Getipt voor jou

  • flesh chariots, chariots of flesh / Cullberg Ballet & Faye Driscoll

    De Amerikaanse choreografe Faye Driscoll staat bekend om haar avontuurlijk en uitdagend werk dat zowel publiek als performers tot het uiterste drijft. Het Zweedse Cullberg Ballet nodigde haar uit om met het voltallige gezelschap aan de slag te gaan. Zestien lichamen botsen op en uit elkaar, vibreren tot scènes, en lossen op in de massa. Samen vormen ze een menselijke fata morgana: ze vloeien in elkaar over als een nat schilderij dat in realtime ontstaat.

  • Late to the Party / Trajal Harrell

    Choreograaf Trajal Harrell laat zich inspireren door muzieklegende en burgerrechtenactiviste Nina Simone. De aanleiding is een persoonlijke ontmoeting waarvan de resonantie zich pas jaren later ontvouwt: de ontdekking van Simone als stem, als lichaam, als attitude. De choreografie beweegt zich op het spanningsveld tussen stem en muziek, klassieke vorm en radicale expressie. Een stuk over luisteren, ontdekken wat je jarenlang over het hoofd zag en de onherroepelijke betovering van een iconisch figuur.

  • NON + ULTRAS / Moritz Ostruschnjak

    Op het podium: videobeelden van voetbalwedstrijden en FIFA-vergaderingen, stadiongezangen, acht dansers in spijkerbroek en honderden fansjaals. Voetbal boven! Of zo lijkt het toch. Moritz Ostruschnjak gebruikt in NON + ULTRAS de logica van sociale media om de verbanden tussen fancultuur en vormen van politiek protest onder de loep te nemen. Een energieke trip die afwisselt tussen isolatie en groepsdynamiek, tussen stilte en overdaad.

  • Concerto Danzante / Ballet de Lorraine & Les Arts Florissants

    Concerto Danzante is een choreografische reis door de geschiedenis van het concerto. Waacking (urban dance ontstaan in de gekleurde lgbtq-gemeenschap van LA in de jaren ’70) icoon Josépha Madoki en choreografe Maud Le Pladec creëren een dubbelprogramma voor de 26 dansers van Ballet de Lorraine. Le Pladec zet de spanning, dialoog en virtuositeit van Bachs concerten om in een abstracte poëtische danstaal. Madoki kiest met haar uitgesproken expressieve schriftuur voor een gedurfde en moderne interpretatie van Vivaldi’s concerten.

  • Dance / Lyon Opera Ballet / Lucinda Childs

    Dance, gecreëerd in 1979, is een ode aan de poëzie van het minimalisme. De voorstelling brengt je terug naar de kern van dans. Samen met componist Philip Glass – die dit jaar zijn 90e verjaardag viert! – creëerde Lucinda Childs een glissando van vederlichte, gracieuze bewegingen die verschuiven door middel van minuscule variaties. De excellente uitvoering door zeventien dansers van Lyon Opera Ballet en de combinatie met de film van de iconische kunstenaar Sol LeWitt maken Dance tot een duizelingwekkende totaalervaring.

  • GLA55 - 10 Movements to the Music of Philip Glass / Rosas, Ictus & BL!NDMAN

    Anne Teresa De Keersmaeker laat zich voor GLA55 leiden door de vroegste en meest radicale werken van de Amerikaanse componist Philip Glass, die in 2027 90 wordt. Ze grijpt terug naar een principe dat haar hele carrière doorkruist: minimaal abstract materiaal maximaal uitputten. Noties van trance, repetitief-obsessief ronddraaien en ‘spinning’ staan centraal in dit stuk in tien bewegingen. Ictus en BL!NDMAN voeren de muziek live uit en delen de scène met zes Rosas-dansers.

Dansworkshops

Zet zelf je beste beentje voor


Leer bewegen zoals de dansers uit Nimble van de dansers zélf of ga voor een inspirerende kennismaking met waacking, de expressieve dansstijl die centraal staat in het eerste deel van Concerto Danzante van Ballet de Lorraine & Les Arts Florissants. Voor iedereen vanaf 14 jaar met energie en goesting. Danservaring is niet vereist.


 

Franziska Strauss

December Dance, samen met de Nationale Loterij

 

'Samen met December Dance maken we dankzij onze spelers hedendaagse dans toegankelijk en geven we Belgisch en internationaal talent een podium.'

Tracey Hosdey, Partnership Manager Nationale Loterij

Digitaal & duurzaam

Digitale programmaboekjes voor onze dansvoorstellingen en bepaalde festivals vormen een onderdeel van ons engagement rond duurzaamheid en ecologisch ondernemen.

 Laat weten wat je van de voorstelling vond op Facebook en Instagram met #concertgebouwbrugge