wo 18 & do 19 mrt 2026 / 20.00 / Concertzaal
Door ziekte van Louise Raes gaat de inleiding niet door
Inhoud
headerbeeld: (c) Danny Willems
headerbeeld: (c) Danny Willems
Met een achtergrond in theater, choreografie en fotografie startte Marcos Morau (ES) in 2005 zijn multidisciplinaire gezelschap La Veronal. Zijn eigenzinnige beeldtaal, bevreemdende lichaamstaal en atmosferische creaties maakten hem in 2013 de jongste maker die door het Spaanse Ministerie voor Cultuur bekroond werd met de Premio Nacional de Danza. In iets meer dan twee decennia groeide hij uit tot een van de meest gevraagde makers in Europa. In 2023 én 2025 werd hij uitgeroepen tot choreograaf van het jaar door het invloedrijke Tanz Magazine. Naast eigen werk en creaties voor NDT, Ballet de Lorraine en Staatsballett Berlin, maakte hij met deze Romeo + Julia zijn eerste creatie voor Opera Ballet Vlaanderen.
Opera Ballet Vlaanderen (BE) is een Belgisch podiumkunstengezelschap dat in 2014 ontstond uit de fusie tussen de Vlaamse Opera en het Ballet van Vlaanderen. Het is de grootste culturele instelling in Vlaanderen en beschikt over een eigen symfonisch orkest, koor, kinderkoor en balletgezelschap. De organisatie is gevestigd in de steden Antwerpen en Gent. Het huis concentreert zich op de grote werken uit de opera- en dansgeschiedenis, op hedendaagse creaties en op te herontdekken meesterwerken. Opera Ballet Vlaanderen staat onder de algemene artistieke leiding van Jan Vandenhouwe.
Marcos Morau: idee en concept
Gavin Sutherland: muzikale leiding
Marcos Morau i.s.m. de dansers van OBV: choreografie
Max Glaenzel: scenografie
Silvia Delagneau: kostuumontwerp
Bernat Jansà: lichtontwerp
Lukas Hellings: electronics
Koen Bollen & Roberto Fratini Serafide: dramaturgie
Shay Partush: assistent choreografie
Ana Maria Lucaciu, Joëlle Auspert en Aaron Shaw: rehearsal directors
Aleix Labara i Cerver, Allison Mcguire, Anaïs De Caster, Ausia Jones, Austin Meiteen, Brent Daneels, Cassandra Martin, Charles Antoni, David Ledger, Ester Pérez, Janne Boere, Lateef Williams, Lisa Mariani, Louiza Avraam, Madison Vomastek, Marine Garcia, Matthew Johnson, Morgana Cappellari, Niharika Senapati, Philipe lens, Rune Verbilt, Saul Vega Mendoza, Taichi Sakai, Towa Iwase, Valeria Marangelli, Willem-Jan Sas, Yaiza Davilla Gomez, Yannis Brissot: dansers
Ella Van Den Borre, Leandro Gerrits*, Rémi Forrest**: kinderen
* enkel op 18/3
** enkel op 19/3
met de steun van de Tax Shelter-maatregel van de Belgische Federale Overheid
--
Sergej Prokofiev (1891-1953)
ROMEO EN JULIA OP. 64, Ballet, Serge Prokofjev. Libretto: Sergej Radlov, Adrian Piotrovsky, Leonid Lavrovski en Serge Prokofjev. Uitgave: Première Music Group (catalogus Le Chant du Monde)
In samenwerking met Cultuurcentrum Brugge
powered by 

concertmeester
Maximilian Lohse
eerste viool
Mikolaj Türschmid
Katelijne Vinkeroye
Ann Vancoillie
Blythe Press
Selma Selleslags
Sarah Loubry
Freek Ruysschaert
Tamara Tanaskovic
Saartje de Muynck
Viktoriia Bohuta
Esther Singier
tweede viool
Nandor Farkas
Lucia Marica
Floris Uytterhoeven
Justyna Miller
Oleksandr Sora
Se-yun Lee
Ismael Parra
Ana Margarida Alves
Alma Defoort
Amane Teraoka
altviool
Béatrice Derolez
Ana Sofia Rodrigues Sousa
Traudi Helmberger
Metodi Poumpalov
Peter Hogerheijde
Charles Galante
Te Pi
Ioanna Tchilianska
cello
Jadranka Gasparovic
Maria Franz
Ana Khubashvili
Muriel Bialek
Thomas Frühauf
Christoph Gerlach
contrabas
Johan Leyers
Katharina Von Ahn
José Reyes
Emanuel Oliveira
fluit
Manuel Astudillo Quintero
Batista Jonadabe
piccolo
Ben Boelens
hobo
Arie van der Beek
Marleen Gorgon
Engelse hoorn
Tom van de Graaf
klarinet
Nele Delafonteyne
Andrea Onnis
basklarinet
Carlos Escalona
tenorsaxofoon
Bart Van Beneden
fagot
Remy Roux
Maximilien Lamouris
contrafagot
Jasper Charlet
hoorn
Yura Mandziy
Dries Laureyssens
Koen De Wael
Jelle Soen
Quinten De Gelaen
Evi Baetens
trompet
Serge Rigaumont
Jonas van Hoeydonck
Brody Linke
trombone
Carlo Mertens
Joost Deryckere
bastrombone
Joris Renders
tuba
Frank Vantroyen
pauken
Ken Gybels
slagwerk
Roel Vanderspikken
Gaetan La Mela
Jens De Pauw
Jun Daems
harp
Maja Dvoracek
piano
Geert Callaert
'Als kunstenaar is mijn positie in de wereld per definitie politiek. Je kan geen kunst van deze tijd maken als je het leven de rug toekeert.'
Een jonge blik is een onbevangen observator. Een paar jonge kinderen is zowat het enige lichtpunt in de duistere wervelwind die Morau over het theater laat daveren. Zij zijn puur en onschuldig temidden van agressieve actie tussen gecorrumpeerde geesten, net zoals Romeo en Juliet in Shakespeares klassieker, voor zij hun noodlot tegemoet gingen. In deze herwerking representeren ze aan de zijlijn eerder dan als protagonisten het iconische paar. Ze lijken de enigen die de agressieve chaos opmerken waar de rest in meegesleurd is, de wereld waar ze later deel van moeten uitmaken.
Onder artistiek directeur Jan Vandenhouwe heeft OBV enkele nieuwe, verfrissende waarden: een gezelschap zonder rangorde stelt creatieve exploratie voorop, wat zich onder meer vertaalt in een alternatieve blik op het klassieke repertoire. Die passen ze glansrijk toe in de ontbeende herwerking van de klassieker samen met Morau. Wanneer deze zich waagt aan de canon, kleedt hij die uit tot op de emotionele kern, vaak een universele en tijdloze kwestie. Voor La Belle Au Bois Dormant focuste Morau destijds op de slaap in plaats van het ontwaken: hij ving klassieke dansers in een dystopische, roodgloeiende nachtmerrie. Net als bij Romeo + Julia maakte hij ook dit iconische verhaal tot een donker beladen beeldenstorm.
De Spaanse topmaker heeft zelf nooit gedanst, maar vertaalt als kunstenaar onze wereld in treffende beelden. Dans werd zijn medium bij uitstek omdat het niet naar concrete definities zoekt, maar op vloeiende wijze iets kan uitdrukken. Op het podium smeedt hij fantasiewerelden waarin beweging samensmelt met andere media om op abstracte wijze een hedendaags statement te maken. Op die manier is hij een telg van het duistere surrealisme waar Spanje voor gekend staat.
De confrontatie met onze huidige wereld is urgent, maar mag niet vanuit één perspectief ontstaan. Ook Romeo + Julia serveert veel indrukken. De klassieke wortels van het ballet worden omgebogen tot de verwrongen, sidderende lichaamstaal die Moraus choreografieën kenmerkt. De gecanoniseerde partituur werd door het artistieke team - waaronder dirigent Gavin Sutherland - ingekort en van elektronische interludia voorzien, die de bevreemding accenturen. Het quasi monochroom zwarte scènebeeld, de sculpturale belichting en de kostuums van Silvia Delagneau plaatsen de voorstelling in een vacuüm tussen tijden en werelden. De kolkende voorstelling draait verwachtingen en bronmateriaal in de mangel, maar het podiumgeweld zal op ieder een intense indruk nalaten.
Met zijn gezelschap La Veronal wil Morau steeds verder pushen: nieuwe vormen ontdekken; nieuwe beeldtaal schrijven die de grenzen tussen dans, performance en fysiek theater laat vervagen; nieuwe manieren vinden om zich uit te drukken in deze turbulente tijden. Het lichaam plaatst hij in deze context van constante verandering, waardoor hij en OBV zich vinden in het vieren van diversiteit en het opfrissen van canon. Morau prees de grote verscheidenheid aan sterke persoonlijkheden in deze generatie van het OBV-corps, met wie hij innig samenwerkte. Hij geeft hen de handvaten om hun lichaam tegen de natuurlijke neiging te laten roteren, wat de contradicties uit het verhaal echoot en onze herinnering aan de klassieker verwringt.
In de internationale pers wordt hij vaak een visionaire artiest genoemd, iemand die met zijn werk anticipeert eerder dan reageert. Net daarom is hij de geknipte persoon om een vaak platgetreden klassieker als Romeo & Juliet tegelijkertijd tot de essentie te herleiden en radicaal herop te frissen. Liefde wordt precair in turbulente tijden, zoals die waarin we ons nu bevinden. Het is een harde boodschap, maar ze wordt met visuele pracht en dramatische kracht overgebracht.
Tom De Moor