Rakhi Singh / Bach, Wolfe, Gordon, Jacobs & co
Biografieën
Rakhi Singh (UK) is een violiste, dirigente en componiste geboren uit een Engelse moeder en Idiase vader in landelijke Wales. In 2016 richtte ze het Manchester Collective mee op, waarvan ze nu nog steeds artistiek leider is. Daarnaast staat Singh hoog aangeschreven als violiste en ensembleleider. Ze tourde met onder andere Philip Glass, Abel Selaocoe en Hiromi Uehara en was gastleider bij ensembles als het Norwegian Chamber Orchestra en het London Contemporary Orchestra. Sinds 2021 tourt ze ook als soloartiest en speelde in zalen als de Elbphilharmonie (Hamburg), het Concertgebouw (Amsterdam) en de National Concert Hall (Dublin). Tot haar opnames behoren haar eerste soloalbum Purnima (2023) en haar debuut-EP met eigen composities, Quarry.
Joseph Reiser (UK) is componist, dirigent en gediplomeerd Dalcroze Eurhythmics-docent. Hij geeft les aan de hand van de methoden die door Dr. Asher Zlotnik zijn ontwikkeld op het gebied van ritme, gehoortraining, harmonische structuren en compositie. Als componist ontwikkelde hij al meer dan 60 creaties voor dansvoorstellingen. Zijn liefde voor dans ontstond onder andere tijdens zijn opleiding tot master in preklassieke/barokke dansvormen aan het City College in New York bij Dr. Jill Beck.
Uitvoerders & programma
Rakhi Singh: viool
Joseph Reiser: geluidsingenieur
--
Nicola Matteis (ca.1650-1713) (arr. Rakhi SIngh)
Alia Fantasia (ca. 1720)
Michael Gordon (1956)
Tinge (2004)
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Partita voor vioolsolo nr.2 in d, BWV1004 (1720):
- Sarabande
- Courante
Rabanus Manus (c. 780-856) (arr. Rakhi SIngh)
Veni creator Spiritus
Paul Clark (1968)
Natural Remedies
Johann Sebastian Bach
Partita voor vioolsolo nr. 2 in d, BWV1004 (1720):
Allemande
Ellen Jacobs (1996)
imprinted memory (2025)
(creatieopdracht Concertgebouw Brugge)
Missy Mazzoli (1980)
Vespers (2014)
Edmund Finnis (1984)
Elsewhere (2016)
Julia Wolfe (1958) (arr. Rakhi SIngh)
LAD (2007)
Toelichting
De veelstemmigheid van de soloviool
- In de barok werd de viool vaak als solistisch instrument gebruikt, maar door de snelle afwisseling tussen hoog en laag ontstaat een illusie van meerstemmigheid.
- In de werken met elektronica ontstaat een zekere afstand tussen de fysieke handeling op de viool en het resulterende geluid. De kleinste subtiele beweging kan op die manier een groots effect teweegbrengen.
- In imprinted memory gaat Ellen Jacobs op zoek naar de vele schakeringen binnen de klassieke vioolklank. Let op het zorgvuldig gebruik van de strijkstok en de precieze plaatsing op de snaren.
Hoe vul je als eenzame violist op het podium een heel programma en – vooral – een hele zaal? Voor Rakhi Singh is het antwoord: met veelheid. Een veelheid aan muzikale stijlen en genres, maar ook een veelheid aan manieren om de vioolklank te vermenigvuldigen. In de barok gewortelde speeltechnieken gaan hand in hand met elektronica en moderne technologieën.
Oud en nieuw naast elkaar
De basistechniek van het vioolspel werd tot het uiterste verfijnd in de barokperiode, wanneer de instrumentale muziek een volwaardig genre werd en componisten als Corelli, Biber, Bach en vele anderen virtuoze muziek voor het instrument schreven. Verschillende bewegingen uit de Partita voor vioolsolo nr.2 van Johann Sebastian Bach duiken op doorheen dit programma. In elk van de gekozen dansvormen uit deze partita staat een andere speeltechniek centraal, waardoor de veelzijdigheid van het (barokke) vioolspel extra in de verf wordt gezet. Vanaf de 20e eeuw werden de sonore mogelijkheden van het instrument nog verder uitgebreid, met zogenaamde ‘extended techniques’ en uiterst gedetailleerde speelaanwijzingen. Dat is duidelijk te horen in de recentere composities.
De opvallende opener van dit uitgekiende programma is Alia Fantasia van de Italiaanse barokcomponist Nicola Matteis. Het is een virtuoze studie in schijnpolyfonie: de snelle opeenvolging van gebroken akkoorden of arpeggio’s wekt de illusie van driestemmigheid, terwijl er strikt genomen slechts één noot tegelijk klinkt. Rakhi Singh maakte haar eigen bewerking van deze compositie en confronteert het werk met muziek van Michael Gordon. Hij richtte in 1987 samen met David Lang en Julia Wolfe het toonaangevende ensemble Bang on a Can op, met een sterke focus op minimalistische muziek en collectieve creatie. In zijn werk Tinge herkennen we het motorische ritme van de barokmuziek, maar dan in een totaal bevreemdende context. De componist stelde zich een salsa-band voor die op barokke wijze akoestische violen bespeelt. De viool op het podium wordt versterkt en speelt mee met vooraf opgenomen muziek. Het resultaat is één brok energie en ritmische stuwing, waarbij het beeld van de viool als teder en fragiel instrument meteen aan diggelen wordt geslagen. Met deze twee werken is de toon voor het programma gezet: oud en nieuw naast elkaar, met als rode draad de meerstemmigheid van een solo-instrument.
'Met de werken van Matteis en Gordon is de toon voor het programma gezet: oud en nieuw naast elkaar, met als rode draad de meerstemmigheid van een solo-instrument.'
Met een sterk gevoel voor balans verweeft Rakhi Singh echter ook nog de gregoriaanse melodie Veni creator Spiritus in het geheel van overwegend hedendaagse of recente composities. Met deze uitgepuurde eenstemmigheid verkent ze de uiterste eenvoud en keert ze terug naar het prille begin van de genoteerde westerse muziek.
Van gewichtloze klanken tot een muur van geluid
In imprinted memory vertrekt Ellen Jacobs van een persoonlijk, maar tegelijk algemeen herkenbaar gevoel van verbondenheid in de nabijheid van de zee. De positieve impact – het sussende geluid, de zuivere lucht, het gevoel van rust en de connectie met het onmetelijke – kan de aantrekkingskracht van de zee en de kust verklaren. Bovendien overstijgt die aantrekkingskracht het hier en nu. Het eeuwig komen en gaan van de deinende golven verbindt ons ook met vorige generaties. De zee als een ingeprent collectief geheugen. In deze compositie gaat Jacobs op zoek naar klanken die het geestelijke en fysieke gevoel van de nabijheid van de zee kunnen vatten. Dat doet ze met lang aangehouden tonen in zorgvuldig gesculpteerde timbres, en met elektronica die sommige toonhoogtes vasthoudt terwijl er nieuwe klanken aan worden toegevoegd. Zo wordt de solistische viool ontdubbeld in meerdere spelers.
'In Imprinted memory gaat Ellen Jacobs op zoek naar klanken die het geestelijke en fysieke gevoel van de nabijheid van de zee kunnen vatten.'
Echo’s van het verleden klinken ook haast letterlijk in Missy Mazzoli’s Vespers. In dit werk voor versterkte viool en elektronica worden klanken van keyboard, orgel, stem en strijkers gesampled en getransformeerd tot een mysterieuze soundscape waarop de viool reageert. De opgenomen klanken zijn afkomstig van het grootschalige Vespers for a New Dark Age uit 2014. Mazzoli combineert de oude religieuze traditie van het collectieve avondgebed met moderne technologie. Het resultaat is een bezwerend werk waarin de melodieën van de viool het elektronische klanklandschap op een pakkende manier doorsnijden.
De Britse componist Edmund Finnis zoekt in Elsewhere vooral de breekbaarheid van de viool op. De uiterst zachte klanken worden in realtime opgepikt door de elektronica en verwerkt tot een schaduwspel dankzij de extreme reverb of nagalm. De grens tussen klank en echo vervaagt, tot er een haast gewichtloze totaalklank ontstaat. Finnis werkt vaak samen met het Manchester Collective, opgericht door Rakhi Singh, en speelt in dit werk dan ook perfect in op de esthetiek en de speelstijl van de soliste.
Verrassend in dit programma is misschien de keuze voor LAD van Julia Wolfe. De Amerikaanse componiste schreef deze overweldigende compositie in 2007 immers voor negen doedelzakspelers. Er bestaat ook een versie voor één doedelzak, waarbij een solist de acht andere stemmen vooraf kan opnemen. Rakhi Singh bewerkte deze unieke compositie op haar beurt tot een indrukwekkende performance voor viool solo, in dialoog met zichzelf en met gebruik van elektronische effecten om de immersieve, dreunende klank van het origineel te kunnen realiseren. Op die manier vermenigvuldigt en vergroot ze de klank van dat kleine, fragiele instrument tot een allesoverheersende muur van geluid.
Klaas Coulembier,
in opdracht van BOZAR
Beleef meer tijdens Têtes-à-têtes
Têtes-à-têtes draait om intense ervaringen, en niet enkel in het zog van de muziek. Ga voor een brede festivalbeleving en maak ook dit mee:
-
Pop-up café op Forum 6
Na de voorstelling houden we de intieme sfeer verder aan. Voor de gelegenheid toveren we de zesde verdieping van de Lantaarntoren een maand lang om in een stemmig pop-up café. Drink in alle gezelligheid een glas met zicht op Brugge by night en laat de luisterervaring nog wat nazinderen.
-
Klankinstallatie 'From Fin to Footprint' op Forum 7
Sinds 2024 werkt Johannes Kreidler aan gemotoriseerde instrumenten die de grenzen tussen visuele kunst, muziek en technologie vervagen. Tijdens Têtes-à-têtes bevolken deze motor instruments de bovenste verdieping van de Lantaarntoren, waar je ze voor en na elk concert kan ontdekken. Verwacht je aan een toegankelijke, grappige ‘installatie’, die ook muzikaal heel sterk is.
-
Liefde aan de muren / liefde voor je oren
Het project Love Lines trekt een rode liefdesdraad door ons seizoen. In oktober 2025 wijdden zes auteurs al wie dat wilde in in de nobele kunst van het ‘liefdesbrief-schrijven’. Woorden uit en foto's van de mooiste flarden uit die brieven geven ons pop-up café extra kleur en poëzie. Kom ook luisteren naar deze odes tijdens een gratis 'luistermoment' in het pop-up café op Forum 6 op zondag 22 februari.
Een project i.s.m. vzw De Batterie, met de steun van de spelers van de Nationale Loterij
Getipt voor jou
-
Florentin Ginot / Marais, Bach, Biber, Prins & Zubel
Als muzikant van het vermaarde Ensemble Musikfabrik toerde Florentin Ginot de wereld rond en tijdens zijn solodebuut lag de Philharmonie de Paris aan zijn voeten. Tijd voor Brugge dus. Met virtuoze bewerkingen van werk van Bach en tijdgenoten overspoelt hij de Kamermuziekzaal. Tussen die tonen uit de diepste strijkregionen weerklinkt nieuw werk van Agata Zubel en Stefan Prins. Voor die laatste fungeerde het Concertgebouw ooit als matchmaker tussen muzikant en componist. Ontdek zelf of zijn creatie vanavond een coup de foudre wordt.
-
Deep Listening Night / In de ban van modulaire synthesizers
Zet je schrap voor een bijzondere avond rond deze fascinerende instrumenten. Denk dan vooral niet aan een ‘elektrisch keyboard’ maar wél aan futuristische kolossen in meerdere modules. Tijdens de Deep Listening Night staat een van die reuzen – de EMS Synthi 100 – te pronken in de Kamermuziekzaal. Drie muzikanten gaan met de zeldzame gigant – er bestaan wereldwijd nog maar vier werkende exemplaren! – aan de slag. Ook Amerikaanse synthlegende Suzanne Ciani is van de partij, en wel met haar eerste liefde: de Buchla-synthesizer. Verder koppelen artiesten uit verschillende windstreken de verbluffende mogelijkheden van het systeem aan verrassende nieuwe of net eeuwenoude klankwerelden. Daarnaast laten fabrikanten je ook zélf the sound of the future ontdekken.
-
Quatuor Diotima / Beethoven, Poppe & Streich
Lisa Streichs Sternenstill baadt in een sfeer van introspectie, af en toe verbroken door barse akkoorden. Dezelfde combinatie van meditatie en hevige beweging, intimiteit en tomeloze energie vinden we in Beethovens voorlaatste strijkkwartet – een muzikaal testament dat je niet onbewogen zal laten. Geïnspireerd door Beethoven en Boulez, speelt Enno Poppe in zijn Buch met de perceptie van tijd en klank, waarbij subtiele variaties en gelaagde patronen een hypnotiserend effect oproepen.
-
Musici van het Budapest Festival Orchestra / Kamermuziek
Dat de muzikanten van het wereldvermaarde Budapest Festival Orchestra van alle markten thuis zijn, bewijzen ze met tal van verrassende formats. Zo zijn er concerten waarbij het publiek het programma bepaalt, voorstellingen voor kinderen met autisme en muziekmarathons. Speciaal voor dit concert diepte maestro Iván Fischer enkele parels uit het kamermuziekrepetroire op. Zijn muzikanten laten die met alle plezier schitteren in de intieme Kamermuziekzaal.
