Door verder te surfen op deze website aanvaard je het gebruik van cookies die voor een aangename navigatie en een gepersonaliseerd aanbod aan content en diensten zorgen. OK / Lees meer

Concertgebouw Brugge

  • Nederlands NL
  • Français FR
  • English EN
Verlanglijst0

Social media

Terug
  • (c) Frederik Buyckx

Drie vragen aan drie fotografen

Het Concertgebouw ontpopt zich de afgelopen jaren steeds meer tot expositie- en tentoonstellingsruimte voor fotografen. Hoog tijd dus om enkele fotografen aan de tand te voelen.

Waarom koos u voor fotografie?

Sammy Slabbinck: Al enige tijd verzamel ik oude tijdschriften die ik kocht op rommelmarkten. Al snel was ik omringd door stapels magazines 
uit de jaren ’50 tot ’70: Paris Match, Photo Magazine, Playboy. Mijn eerste collages waren zelfontworpen hoezen voor compilatie-cassettes. Dit was het startschot voor een niet te stoppen stroom van ideeën. Mijn hoofd is er voltijds mee bezig. Bijna verslavend.  

Zoë Parton: Fotografie is voor mij het visualiseren van wat moeilijk uit te spreken is, een gevoel, een gedachte, een verhaal. Mijn beelden ontstaan vanuit een heel persoonlijke invalshoek: een logica voor mij, die daarom niet meteen de logica van iemand anders is. 

Aurore Dal Mas: Van jongsaf aan wist ik dat ik kunstenaar wilde worden. Zo belandde ik op mijn veertiende in het kunstonderwijs. Met mijn beelden wil ik geen exacte kopie van de werkelijkheid tonen, maar een transformatie.

Wat zeggen uw foto's over uw persoonlijkheid? 

Sammy Slabbinck: Je vindt er veel aspecten in terug die voor mij belangrijk zijn: absurdisme, humor, surrealisme. Ik probeer actuele gebeurtenissen met een knipoog te beantwoorden.  

Zoë Parton: Dat ik heel erg leef op mijn gevoel. Mijn hart is sterker dan mijn rede.
Ik leef met een open hart, en laat zo heel veel binnen. Veel van wat er in mijn hoofd en hart binnenkomt, moet een plaats krijgen. Fotografie is voor mij een manier om dit te doen. Het duurt soms lang, voor ik klaar ben om iets los te laten. En iets omzetten naar een beeld, naar iets visueels, iets tastbaars, is een deel van dat proces. 

Aurore Dal Mas: Soms kan je duidelijk mijn persoonlijkheid in mijn werk terugvinden en soms helemaal niet. Meestal fotografeer ik net niet het intieme. Het beeld, de visie primeert boven de persoon. 

Wat wilt u bereiken? 

Sammy Slabbinck: Een goed evenwicht tussen werk 
en ‘me-time’? Genoeg tijd om mijn onafhankelijkheid en kritische geest te bewaren. En ruimte te laten voor mijn tweede passie: goeie muziek. 

Zoë Parton: Fotografie is voor mij iets persoonlijks. En daarmee in eerste instantie ook echt iets voor mijzelf, dus ik hoop dat ik inspiratie en verhalen blijf vinden die mij geven wat ik nodig heb om mijn beelden te maken.  Natuurlijk maakt het tonen en delen van mijn beelden, en hierover in gesprek gaan, de cirkel terug rond. Telkens dat gebeurt, maakt dat mij dan ook een gelukkig mens. 

Aurore Dal Mas: Polvere is een reeks die mijn bezorgdheden weerspiegelt: de decadentie van de wereld, een licht weerzinwekkend verlangen, een verraderlijk instorten. Zaken die zowel droefheid als woede oproepen. Deze elementen vind je terug in mijn beelden, maar ook in mijn installaties en performances. 

Sammy Slabbinck

Zoë Parton

Aurore Dal Mas 

  • Heeft Belgische en Italiaanse roots
  • Studeerde fotografie in La Cambre, Brussel
  • Stelde recent tentoon in het Fotomuseum Charleroi en op het Festival Circulations (Parijs)
  • WO 10 JAN 2018 – ZO 18 MAA 2018 Fototentoonstellingen Tim Theo Deceuninck & Sofya Demskaya