Door verder te surfen op deze website aanvaard je het gebruik van cookies die voor een aangename navigatie en een gepersonaliseerd aanbod aan content en diensten zorgen. OK / Lees meer

Concertgebouw Brugge

  • Nederlands NL
  • Français FR
  • English EN
Verlanglijst0

Social media

Agenda

Vanaf za 12.03.16
  • Bij een indrukwekkende naam hoort een minstens even indrukwekkende stem: Willis Earl Beal gebruikt zijn vocaal exemplaar als een ultradynamisch soulinstrument dat hij afwisselend zacht laat fluisteren en luidkeels laat brullen. Ook zijn verhaal is niet alledaags: Beal zat in het leger, woonde bij zijn grootmoeder, zwierf rond op straat, liet cd’s achter op willekeurige plaatsen, zette zijn telefoonnummer op flyers en zong liedjes voor mensen die hem opbelden. Van onze fascinatie voor outsiders maakte hij handig gebruik om zijn rammelende debuut in de kijker te spelen. Acousmatic Sorcery (uit 2012) klinkt als een bezwerende, zwarte mis waarmee hij zijn luisteraars als een geboren verleider naar donkere plaatsen lokt. Zijn ongepolijste bluesmutaties verraden een zwak voor oude, krakende blues, authentieke soul en zijn held Tom Waits. Vierde plaat Nocturnes kwam eind vorig jaar uit en liet opnieuw sporen horen van eenzaamheid, trauma en verkwanselde liefde. En toch geloof je hem meteen wanneer hij aan ’t eind van Coming Through, zijn duet met Cat Power, 'don’t worry baby, it’s gonna be allright' prevelt. Alles komt goed! Naast vier platen in evenveel jaar, zijn ook tekenen en schrijven een uitlaat voor W.E.B.’s onstuitbare creativiteit. De geanimeerde kortfilm Principles Of A Protagonist, met tekeningen en muziek van zijn hand, is alvast een interessante introductie tot zijn werk! Waarschuwing: live concerten van Willis Earl Beal zijn altijd een ietwat bevreemdende ervaring. Welcome to the church of nobody! Meer info over Willis Earl Beal: www.willisearlbeal.com… Lees meer

  • The Colorist is het achtkoppige ensemble van drummer Aarich Jespers (Zita Swoon, Kiss My Jazz) en percussionist Kobe Proesmans (Gabriel Rios). De groep tekent voor niet-alledaagse, avontuurlijke muziek die tegelijk een breed publiek weet aan te spreken. Met een conventioneel instrumentarium (met onder meer piano, strijkers, klarinet), aangedikt met zelfgebouwde percussie-instrumenten (Jespers is naast drummer ook instrumentenbouwer) bouwt The Colorist een volstrekt eigen en intrigerend klankenspectrum waarmee ze andere artiesten tot een gedurfde samenwerking verleidt. Ook de IJslandse vocaliste Emiliana Torrini ging met veel enthousiasme de uitdaging aan om haar songs te laten herwerken door de groep. Torrini scoorde wereldwijd een hit met ‘ungle Drum, maar vergeet even haar rakatung ketung ketuketuke tungtung. The Colorist kleedt La Torrini live helemaal uit, rammelt met de arrangementen en houdt enkel de kern van haar songs en hun zanglijn overeind. Muzikaal een uitdagende evenwichtsoefening die Emiliana als zangeres uit haar comfortzone haalt én een nieuwe dimensie aan haar nummers toevoegt. Een verrassende én meeslepende live-ervaring!… Lees meer

  • The Coed Jail Tour

    Pere Ubu, de band rond notoir brompot en misantroop David Thomas, laat zich (los van Thomas’ eigen fysieke omvang) onmogelijk in een paar zinnen vatten. Pere Ubu geldt sinds 1975 als een icoon van de post-punk: zwaar onder invloed van The Stooges, Captain Beefheart en The Velvet Underground, maar vooral een oorgasme vol elementen uit de musique conrète en experimentele avant-garde met de immer onvoorspelbare Thomas: schreeuwend, neuzelend, spastisch dansend over zijn surrealistische teksten. Een dwars en onvoorspelbaar, maar des te unieker, gedurfder en invloedrijker geluid. Zonder Pere Ubu geen Gang Of Four, Joy Division, Hüsker Dü, Oxbow of Pixies. De band klinkt naast de missing link tussen The Velvet Underground en punk vooral als een desoriënterende mix van avant-garagerock, gevonden geluiden, analoge synths, psychedelische elektronica, logge bassen, haperende songstructeren en jankende vocals. Pere Ubu bestaat 40 jaar – met David Thomas als enige constante – en om dat te vieren brengt Fire Records een vijftal uiterst fraaie LP-boxsets uit. De eerste, ‘Elitism For The People 1975-1978’, verscheen in augustus en bevat de eerste twee albums ‘The Modern Dance’ en ‘Dub Housing’, alsook ‘The Hearpen Singles (1975-1977)’ en live album ‘Manhattan’. Tweede box ‘Architecture Of Language 1979-1982’ bundelt ‘New Picnic Time’, ‘The Art Of Walking’ en ‘Song Of The Bailing Man’. Voor The Coed Jail Tour stelde Thomas een exclusieve setlist samen uit het donkere en abstracte materiaal van deze twee boxen. Om een verpletterende indruk te maken, werkt Pere Ubu deze set af zonder pauze tussen de nummers. Naast Tom Herman (gitarist van 1975 tot 1979 en van 1997 tot 2002) bestaat de line-up uit David Thomas, Robert Wheeler, Michele Temple en Steve Mehlman. Wil je écht begrijpen waar Pere Ubu voor staat? Lees dan vooral dit zo’n 30 pagina’s tellend essay van de hand van David Thomas zelf. Humo over debuutplaat The Modern Dance: 'Eén van de twintig beste platen die u nog nooit gehoord hebt.'… Lees meer

  • plays the music of Twin Peaks

    Xiu Xiu is het compromisloze en confronterende muzikale project van Amerikaans multi-instrumentalist Jamie Steward. Een niet-aflatende stroom releases en tours sinds 2002 en samenwerkingen met muzikanten als Grouper, Michael Gira en Deerhoof, bezorgden de band ondertussen een ware cultstatus. Artistiek kent Xiu Xiu geen grenzen of genres, hun muziek laveert tussen synthpop, zwarte noise, avant-rock en puur experiment. Ook artwork en zelfs online kunst maken deel uit van het oeuvre van de band. Geen betere band dus om de door Angelo Badalamenti en David Lynch gecomponeerde soundtrack van Twin Peaks naar eigen hand te zetten en op te voeren. Gevraagd door Lynch himself herwerkte Jamie Steward de muziek. Intussen trekt ‘XIU XIU plays the music of TWIN PEAKS’ na een première in Brisbane langs selecte podia. Warning: ook Killer BOB komt mee!… Lees meer

  • Kode9, Darkstar & Rival Consoles

    KODE9 (uk – HYPERDUB dj-set) (02.00 - 03.30) Concertzaal Scène Kode9: een van de vaandeldragers van de dubstep én vooraanstaand criticus toen het genre ten onder begon te gaan aan de overvloed van bassen en de druk van het Amerikaanse EDM-circus. Kode9 stuurde zijn vlaggenschip Hyperdub (zie ook Burial, LV, Darkstar …) naar meer experimentele wateren en verwelkomde UK Funky (Cooly G, Ill Blue, …), footwork (Dj Rashad, Dj Spinn, …) en experimentele elektronica (Laurel Halo, Fatima Al Quadiri, Dean Blunt & Inga Copeland …). Na het betreurde overlijden van zijn vriend en collaborateur The Space Ape MC werkte Kode9 aan zijn eerste soloalbum Nothing, opnieuw een meesterwerk op het kruispunt van vroege dubstep, grime en Chicago footwork. Tijdens MORE MUSIC! speelt Kode9 een exclusieve Hyperdub dj-set! Video: Respirator Video: Hyperdub Mix DARKSTAR live (uk – WARP) (23.15 - 00.00) Concertzaal Scène Darkstar is thuis op de toonaangevende labels Hyperdub en Warp, heeft voeten in de dubstepscene van de late jaren 2000 maar kijkt volop naar experimentele indiepop à la Animal Collective en Grizzly Bear. De muziek van Aiden Whalley en James Young maakte een gigantische evolutie door sinds ze hun eerste releases uitbrachten op het label van Kode9 in 2007. Een voorlopig hoogtepunt bereikte Darkstar met het vorig jaar uitgebrachte en alom geprezen Foam Island. Whalley en Young begonnen na de Britse verkiezingen in 2015 aan een project van drie maanden waarbij ze gesprekken aangingen met lokale jongeren in het Noord-Engelse Huddersmouth. Het resultaat is een sterk elektronica/popalbum geïnspireerd door het huidige sociale klimaat in Noord-Engeland. Brandend actueel en ijzingwekkend mooi! Video: Pin Secure   Video: Through The Motions RIVAL CONSOLES live (uk – ERASED TAPES) (00.30- 01.30) Concertzaal Scène De in London gevestigde producer Ryan Lee West was de eerste signing op het toonaangevende Erased Tapes label. Zijn muziek, eerst als Aparatec en nu als Rival Consoles, is een mix van dansvloer en atmosfeer. Een evenwichtsoefening voor fans van labelgenoten Kiasmos en Nils Frahm, of atmospheric techno grootheden als James Holden en Jon Hopkins. Op laatste plaat Howl perfectioneert West zijn organisch opgebouwde elektronica, vaak ontsproten uit ruwe schetsen op gitaar en piano. Pitchfork, SPIN en Resident Advisor gingen overstag. Met zijn indrukwekkende live AV show speelde Rival Consoles al in Tate Modern en ging hij mee op tour met Clark, Nosaj Thing, Luke Abott en Kiasmos. ‘The soundscapes he's constructed on his third LP, Howl, are spiky and imposing, too solid to sink into. The music is always shifting, so it's impossible to lose track of time while listening.’ — Pitchfork Video: Voyager (Live in London)  Video: Everything All At Once Video: Howl NOSEDRIP (b)  Concertzaal Scène Medeoprichter van het Gentse STROOM.TV en vaste waarde bij 22Tracks en Red Light Radio. Nosedrip doet niet aan grenzen of genres, atmosfeer is de enige rode draad. Eén van de spannendste en meest compromisloze dj's te lande.    … Lees meer

  • Olé. Ravel, Lalo & Bizet

    Februari 1875: Parijs maakt kennis met Lalo’s Symphonie espagnole. Amper een maand later voert Bizet het Spaanse zigeunermeisje Carmen ten tonele. Spanje staat in één ruk op de muzikale kaart van Frankrijk. Franse componisten staken in hun muziek graag de Pyreneeën over om inspiratie op te doen in de rijke Spaanse muziek- en danscultuur. In zijn vijfdelige symfonie voor viool en orkest ontsteekt Lalo Spaans vuurwerk, gecomponeerd op maat van de Andalusische violist Pablo De Sarasate, die zich in Parijs was komen vestigen. Een handvol Spaanse melodieën uit Bizets opera Carmen werd zo populair, dat ze na zijn dood een tweede leven gingen leiden, in de vorm van een orkestsuite. Geboren dicht bij de Spaanse grens, uit een Baskische moeder: hoeft het te verwonderen dat ook de componist van de Boléro de Spaanse microbe met de paplepel ingegeven kreeg? Download hier het programmaboekje… Lees meer

  • Mare nostrum

    De oevers van de Middellandse Zee zijn de bakermat van onze mythologie, filosofie en theologie, maar ook het toneel van intense conflicten. Invasies en migratie tekenen nog altijd de wortels en het leven van wie er wonen, terwijl de drie grote monotheïstische godsdiensten er hun eigen sporen trokken. Jordi Savall probeert als altijd met muziek de verbanden tussen al die volken en culturen bloot te leggen. In Mare nostrum brengt hij mondelinge tradities samen, van de Sefardische, Berberse, Griekse, Arabische, Hebreeuwse, Andalusische tot zijn eigen Catalaanse, naast genoteerde muziek uit het Italiaanse trecento en uit Ottomaanse en Griekse bronnen. Verwacht u aan een bonte mix van een ongelooflijke rijkdom. Een rijkdom die ook wij inmiddels de onze mogen noemen.… Lees meer

  • Openingsfilm: As I Open My Eyes

    Tunis, zomer 2010, enkele maanden vóór de Tunesische revolutie uitbreekt tegen het dictatoriale beleid van president Ben Ali. De 18-jarige Farah heeft net haar middelbare school doorlopen. Haar ouders willen dat ze medicijnen studeert, maar Farah ziet het anders: ze geniet van haar jeugd, ontdekt het nachtleven, de liefde. Daarenboven is ze de gepassioneerde zangeres van een politieke rockband. De groep doet het erg goed underground, niet alleen door de aanstekelijke muziek, maar ook door de gedurfde poëtische teksten die het regime in vraag stellen. Haar moeder Hayet, ooit ook rebels, probeert Farahs jeugdige enthousiasme in te dijken. Ze kent de gevaren van de politieke Tunesische wereld maar al te goed … Maar koppig zet Farah door. Leyla Bouzit, de regisseur, maakte een wervelende, expressieve coming-of-age die zich afspeelt op een scharniermoment van de Tunesische geschiedenis. Volgens Indiewire is dit tot nog toe veruit de beste film over de Arabische lente. Let op de steengoede soundtrack. De film won verschillende belangrijke prijzen, onder andere de publieksprijs op het jongste festival van Venetië. Meer info & tickets: www.mooov.be… Lees meer

  • Into the Wild

    Nergens anders dan in een open repetitie voelen de luisteraars zo intens de spanning en emoties van het repetitieproces dat aan elke voorstelling voorafgaat. Een sterk optreden is nu eenmaal het resultaat van veel en hard oefenen. Na de repetitie is er kans om aan de dirigent of een muzikant vragen te stellen. Tijdens deze open repetitie duikt het Symfonieorkest 'into the wild' met Mendelssohns concertouverture Die Hebriden, Griegs Pianoconcerto en Beethovens Zevende symfonie.… Lees meer

  • Into the Wild

    Die Hebriden voltooide Felix Mendelssohn op amper 21-jarige leeftijd. Het werk werd door componisten als Wagner en Schumann meteen als een meesterwerk beschouwd. Hij schreef de ouverture na een reis naar de Hebriden, een Schotse eilandenarchipel. Mendelssohn vertaalt het onstuimige Schotse water naar een meeslepende strijkersmelodie. Edvard Grieg werd na het succes van zijn Pianoconcerto de ‘Chopin van het Noorden’ genoemd. Tijdens zijn studentenjaren raakte hij geïnspireerd toen hij Clara Schumann het pianoconcerto van haar man Robert hoorde uitvoeren. De fjorden gloren aan de horizon in dit met Noorse volksmuziek doorspekte werk, vertolkt door Pascal Amoyel. De Zevende Symfonie van Beethoven was meteen een klinkend succes. Beethoven laat in deze symfonie zijn ritmische genie de vrije loop. Het bekende tweede deel ging de geschiedenis in als ‘apotheose van de dans’.… Lees meer

    Ook in het concertgebouw
  • Na de aardbeving van Lissabon

    Wat een feestelijke Allerheiligen had moeten worden, draaide in 1755 uit op een rampdag. Een aardbeving, gevolgd door felle vloedgolven en nauwelijks blusbare branden verwoestten bijna heel Lissabon. Ook de fabuleuze muziekbibliotheek van João V ging in rook op. De catastrofe zette bovendien het Europese denken op z’n kop: zoveel doden, zoveel schade, kan dat echt de wil zijn van een goede God? In Hamburg hield Telemann zich met zulke vragen niet bezig: zijn beeldende Donnerode is tegelijk een eerbetoon aan zijn Portugese collega’s en een bevestiging van Gods almacht. Niet toevallig gebruikte hij daarbij dezelfde bezetting als diegene die Almeida graag inzette, bijvoorbeeld in de achtstemmige mis die Les Muffatti en Vox Luminis vanavond brengen. Beide met prijzen overladen ensembles geven samen deze pas herontdekte parel uit de Europese barok nieuwe glans.… Lees meer

  • De koppige klanken van Rebelo

    Het Portugese wonderkind João Lourenço Rebelo is wellicht de enige componist die het uitgeven van zijn werken totaal onbelangrijk vond, en de klus overliet aan zijn broodheer, koning João IV. Dankzij de zorgen (en het geld) van de Portugese monarch verschenen in 1657 in Rome de composities van Rebelo, die alleen zo bewaard bleven voor het nageslacht. Gelukkig maar, want in zijn partituren van  de Vesperpsalmen en de Lamentaties die deze avond worden uitgevoerd, toont Rebelo zich als een hoogst origineel en eigengereid componist. Door de vermenging van Venetiaanse dubbelkorige technieken met ‘oude’ polyfonie en een zeer persoonlijk gebruik van chromatische elementen gaf hij de Portugese muziek een eigen gelaat. Bovendien behoren zijn achtstemmige lamentaties tot het hoogtepunt van Europese Goede Week-polyfonie.… Lees meer

  • Fado: melancholie weerspiegeld in de Taag

    In de late, donkere en tot rust gekomen avonduren zal de luisteraar wellicht voor de laatste maal kunnen genieten van de authentieke fadokunst van de nu bijna tachtigjarige António Rocha, alom beschouwd als de paus der fadista’s. Dankzij de vriendschap met Paul Van Nevel was Rocha bereid om nog eenmaal zijn eigen universum, een vertrouwde straat in de Bairro Alto van Lissabon, te verlaten om de oude fado’s uit de tradities van de 19e eeuw (nog niet vermengd met afro-, blues- en jazzelementen) te zingen met de innerlijke kracht die een Portugees nodig heeft om te overleven. En l’histoire se répète: afwisselend met deze tranen van de Taag zingt het Huelgas Ensemble oude 15e-eeuwse Portugese liederen die, alhoewel vier eeuwen ouder dan de fado’s, steeds hetzelfde beschrijven: de hoop op geluk waarvan de zanger al weet dat hij het nooit zal kunnen koesteren.… Lees meer

  • Portugese caleidoscoop

    ‘Een sterke persoonlijkheid, een verbazingwekkende interpretatie en een perfecte techniek’, zo omschrijft Alfred Brendel pianist Pedro Burmester. En hoewel hij net als Burmester een klassieke opleiding achter de kiezen heeft, opteert wapenbroeder Mário Laginha voor jazz en wereldmuziek. In 1994 kruisen de paden van beide Portugese pianisten. De gemeenschappelijke deler: hun voorliefde voor avontuurlijke en genreoverschrijdende programma’s. En dat blijkt ook uit hun programma in Brugge: de ‘nobele driestapsdans’ van Ravel,  de apotheose van de Weense wals broederlijk naast broeierig werk van jazzpianist en componist João Paulo Esteves da Silva. En verder flankeert Debussy’s heerlijk dromerige Prélude à l’après midi d’un faune Laginha’s overdonderende Sonata Breve. Een ware caleidoscoop van stijlen en kleuren. … Lees meer